Πόσο εύκολα αλλάζουν οι έννοιες των λέξεων ανάλογα με τα πρόσωπα, για ή από τα οποία εκφέρονται. Τρομακτικό είναι…

Πόσο διαφορετικό ακούγεται τ` όνομα μου όταν το λέει εκείνος αντί για έναν οποιονδήποτε άνθρωπο.

Πόσο μεγάλη φαίνεται η αντωνυμία «μου».

«ΜΟΥ».

Δεν δηλώνει κτήμα, αλλά μια οικειοθελή παράδοση, άνευ όρων. Μια παντοτινή υπόσχεση…

Μια τόσο μικρή λέξη αποκτά ξαφνικά τόσο τεράστια σημασία.

Με κάθε λέξη στ` αφτιά σου φτάνει μια μουσική, είναι ο χτύπος της καρδίας σου, κι ο ουρανός που γεμίζει αστέρια.

Όλα είναι τόσο ευμετάβλητα στον έρωτα. Και αντιφατικά.

Ο κόσμος ολόκληρος αποκτά μια ζεστασιά όταν λες κι όταν ακούς, αυτό του «μου» του έρωτα.

 

Μαρία Ζωμοπούλου.

Είμαι 27 χρονών και από μικρή ήθελα να γράφω. Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου σκαρώνω ένα σενάριο ή μια μικρή ιστορία… Σπούδασα πάνω σ` αυτό, έκανα σεμινάρια, πήγα σε δραματική… Σήμερα, γράφω ακόμα, παράλληλα όμως δουλεύω σε βίντεο κλαμπ, το σινεμά είναι η μεγάλη μου αγάπη, αν όχι και ο λόγος για τον οποίο ξεκίνησα να γράφω

Follow Me

https://www.facebook.com/MariasStories

http://mariart-storiesandpoems.blogspot.gr/