Κι άμα νιώθω πως πεθαίνω, τότε θα σε έχω ολοκληρωτικά μέσα μου.

Όταν θα χάνω την αναπνοή μου και τα μάτια μου θα κλείνουν, όταν θα τρέμει η καρδιά μου, όχι από τον χτύπο της αλλά από την νοσταλγία της, όταν θα μιλάω χωρίς να ακούγομαι σε κανέναν εκτός από εσένα…

Τότε μόνο θα ζω με την δική σου ανάσα.

Και την μοναξιά του κόσμου όλου θα την κλείσεις μέσα στις χούφτες σου και εμένα μέσα στην αγκαλιά σου και δεν θα γυρνάει τίποτα άλλο γύρω από εμάς.

Γυναίκα λέγομαι, όχι γιατί έτσι γεννήθηκα, αλλά γιατί έτσι ξέρω να ζω, να προσφέρω, να αγαπώ!

Και εσένα σε διάλεξα γιατί μπορείς να μετατρέπεις την μελαγχολία μου σε έρωτα, να την ακουμπάς πάνω σου και να τσακίζεται η θλίψη, να τρέχει να κρυφτεί πίσω από τα παράθυρα.

Μου χαμογελάς και  νιώθω πως μπορώ επιτέλους να κλείσω τα βλέφαρά μου και να κοιμηθώ σαν βρέφος, να κλείσω τα βλέφαρά μου και να χαίρομαι που βλέπω όνειρα.

Να τα ανοίγω το πρωί και να νιώθω ευτυχία γιατί ζω μέσα στα όνειρα που μου χαρίζεις.

Λυτρώνομαι σε κάθε άγγιγμα σου κι ας ξέρω ότι αυτή η εξάρτηση δεν θα μου βγει σε καλό.

Άσχημο πράγμα ο εθισμός, σε σκοτώνει και σε ξαναγεννά στο λεπτό.

Δεν προλαβαίνεις να χαρείς, δεν προλαβαίνεις να κλάψεις.

Όμως και μια ζωή χωρίς εθισμούς και πάθη τι να την κάνεις;  Άγευστη και άοσμη σαν φαγητό χωρίς αλάτι.

Όταν είμαι μόνη μου σκέφτομαι τι μου λείπει και όταν είμαστε μαζί σκέφτομαι αν θα μπορούσα χωρίς εσένα. Απάντηση δεν υπάρχει …

Εμείς οι άνθρωποι είμαστε περίεργα πλάσματα, κυνηγάμε τον έρωτα απεγνωσμένα και μόλις τον βρούμε κάνουμε τα πάντα να τον εξοντώσουμε και το παίζουμε και θύματα.

Πριν γίνουμε όμως θύματα απολαμβάνουμε …

Θέλω να ξεπηδώ μέσα από κάθε σκέψη σου, να τρυπώνω και στην πιο τρελή σου επιθυμία, να είμαι η αναρχία στο μυαλό σου και τότε … ας με αποκαλέσουν “θύμα”, δεν θα το αρνηθώ… θα το γουστάρω γιατί θα είμαι ένα ερωτευμένο θύμα!