Το ρολόι δείχνει 3 το πρωί.

Σηκώθηκα αθόρυβα και πήγα στη κουζίνα να ετοιμάσω καφέ.

Δεν είναι η πρώτη φορά.

Σ’ άφησα να κοιμάσαι γαλήνιος στην αγαπημένη εμβρυική σου στάση.

Σπάνια καταλαβαίνεις τα μεταμεσονύχτια ξυπνήματα μου. Ανοίγεις τα μάτια σου και για ελάχιστα δευτερόλεπτα αναρωτιέσαι που βρίσκω την έμπνευση να γράφω χαράματα, εγώ σε κοιτάζω και χαμογελώ.

Και θέλω να σου φωνάξω «να εδώ μπροστά μου είναι» και να δείξω εσένα!!!

Αν ήξερα να ζωγραφίζω θα έφτιαχνα το πρόσωπο σου.

Αν ήξερα να παίζω μουσική θα σου έγραφα μια ροκ μπαλάντα.

Γιατί αυτό είσαι. Ένας ήρεμος επαναστάτης.

Κάποια στιγμή θα δοκιμάσω.

Θα δοκιμάσω να πραγματοποιήσω ότι μπορώ να σκεφτώ για σένα, όσο ακατόρθωτο και αν μου φαίνεται μόνο και μόνο για να τεστάρω τα όρια μου.

Γιατί αυτό είναι έρωτας!!!

Να σπας τα όρια σου, να νικάς τις αντιστάσεις σου!!!

Να αναμειγνύεις χιλιάδες χρώματα και στο τέλος να βάφεις ένα πίνακα λευκό, σκεπτόμενη πως ότι και να χρωματίσεις,  ΕΣΥ θα είσαι πάντα κάτι παραπάνω.

Να μην ξέρεις τις νότες και όμως τα δάχτυλα σου να παίζουν μουσική.

Να ξυπνάς μέσα στη νύχτα για να ακούσεις την ανάσα του και να γαληνεύεις  μέχρι το ξημέρωμα.

Να κοιτάζεις τον εαυτό σου στον καθρέπτη και να γελάς, πως καταφέρνει και σε βρίσκει πάντα την πιο όμορφη του κόσμου.

Να είναι εκεί για την πρώτη καλημέρα και την τελευταία καληνύχτα της ημέρας.

Να θυμώνεις μαζί του και αυτός να σε κοιτάζει με τόση αφέλεια που δεν μπορείς να του κρατήσεις κακία.

Να κάνεις πρώτη σκέψη και να διαβάζει αυτή και τη δεύτερη που ακολουθεί.

Να σου λέει πρόσεχε και να ξέρεις ότι εννοεί  «σ ‘ αγαπάω».

Και να νιώθεις τόσο τυχερή που έχετε έρωτα!!!

Γιατί ο έρωτας δεν είναι προσπάθεια, δεν είναι συνταγή, δεν έρχεται με πλάνο και οδηγίες χρήσης.

Γιατί ο έρωτας δεν ρωτάει ποτέ αν μπορείς να τον δεχτείς.

Γιατί δεν τον νοιάζει!!!

Σε έχει επιλέξει  και δεν θα σ΄ αφήσει και θα φύγει.

Θα σου δώσει ότι έχει ετοιμάσει για σένα.

Θα σου απλώσει και θα σου προσφέρει τα δώρα του.

Να εύχεσαι μόνο να έχει έρθει τη σωστή στιγμή!!!