Βαρέθηκα.

Βαρέθηκα στ’ αλήθεια.

Κουράστηκα απ’ την ελπίδα.

Δίψασα για αυτά τα φιλιά.

Έψαχνα το μέρος μου. Ακόμα ψάχνω.

Έτρεξα προς το μέρος σου.

Αηδίασα με τα μεγάλα λόγια.

Μπούχτισα.

Φεύγω.

Όλοι φεύγουν, άλλωστε.

Κι εσύ, πρώτος απ’ όλους.

Βαρέθηκα να κυνηγώ τις καινούργιες μέρες μου.

Πλήττω.

Αυτό το ίδιο ρουτινιασμένο τέλος

σε κάθε διαφορετική ιστορία.

Αυτό είναι που με κάνει να πλήττω.

Κι έχω κι ένα θυμό, που παλεύω να κρύψω.

Σιχάθηκα σου λέω.

Πόσο προβλέψιμα είναι όλα.

Να ξαφνιαστώ από μια όμορφη ιστορία θέλω.

Να δώσω ότι μου έχει μείνει.

Μα πάει.

Πάει κι αυτό.