Πόσα χάνεις όταν φοβάσαι;

Πόσα θυσιάζεις στο βωμό  της δειλίας σου;

Πόσες φορές θες να πεις ναι και σχεδόν ψιθυρίζεις ένα όχι φουλαρισμένο από τις ανασφάλειες σου και την αβεβαιότητα ;

Και μπαίνεις στην γνωστή διαδικασία του ΑΝ.

Αν αυτό και αν εκείνο.

Αυτή η ύπουλη λεξούλα που σε πετάει σ ένα λαβύρινθο από σκέψεις, εμπόδια και τον φόβο της προσωπικής σου ήττας. Τν φόβο για το άγνωστο που σε περιμένει.

Ναι, και το γνωρίζεις.  Όσο εσύ μένεις πίσω και αναρωτιέσαι τι είναι σωστό για τον εαυτό σου, τι θα σε πληγώσει λιγότερο δεν τολμάς, δεν ρισκάρεις και χάνεις τα πάντα.

Γιατί δεν αποφάσισες την κατάλληλη στιγμή.

Κατακλύστηκες στις μπερδεμένες σκέψεις σου.

Έμεινες άπραγος κοιτώντας την  χαμένη σου ζωή να περνάει μπροστά από τα μάτια σου.

Και τώρα; Τώρα τι;

Βουλιάζεις στην δυστυχία σου για κάτι που εσύ ο ίδιος άφησες να περάσει.

Ποιο το νόημα;

Ρίσκαρε. Ζήσε δυνατά. Μια ευκαιρία θα έχεις.

Γιατί ισχύει αυτό που λένε καλύτερα να μετανιώνεις για κάτι που έκανες παρά για κάτι που δεν έκανες.

Και στην προκειμένη περίπτωση θυμάμαι τους εξής στίχους.

Γιατί ακόμα και αν χάσεις, θα έχεις κερδίσει…