Έρωτας… αυτή η χιλιοειπωμένη λέξη… κι η αγάπη κι αυτή μαζί

Χέρι –χέρι πάνε αυτές οι δυο λέξεις…

οι χιλιοειπωμένες, μα που ποτέ δεν θα γίνουν τετριμμένες…

Οι λέξεις αυτές σαν μια έκτη αίσθηση

παρασέρνουν τις πέντε και τις αναδεικνύουν, τις ομορφαίνουν

κάτι σου λείπει χωρίς αυτή και δεν σ’ ολοκληρώνεις

Αυταξία είναι ο έρωτας μαζί  κι αταραξία

ζει με πίστη, σεβασμό και φαντασία…

Είναι κολεκτίβα ο έρωτας….

ή καλύτερα ο έρωτας είναι μπουρμπουλήθρα…  που λέει κι η Εύη

Μπουρμπουλήθρα, που όσο τη πιστεύεις δεν έχεις φόβο να σπάσει

το μόνο που θέλει… να τη κουβαλάς μαζί σου πάντα …

Κι όλος ο κόσμος γυαλίζει μέσα από τη μπουρμπουλήθρα…

Να και κάτι που δεν ήξερες… ότι ο κόσμος μπορεί να γυαλίζει

ότι το μαύρο είναι χρώμα που φωτίζει

το ηλίθιο χαμόγελο στα χείλη είναι  καθημερινό

το ξύπνημα το πρωινό είναι καταπληκτικό

ακόμη και το στρυφνό  το αφεντικό μοιάζει συμπαθητικό

αρκεί να νιώσεις πως έχεις βρει  το άλλο σου μισό

να ακούς να σιγοψιθυρίζει  αυτό το χιλιοειπωμένο σ’αγαπώ…

 

ΥΣ… Αφιερωμένο στην EviDo μου…