<<Τι είναι πιο σημαντικό στην ζωή?

 

Έξι χρονών να είσαι αναγκασμένος να αποχαιρετήσεις τους γονείς σου και τον αδερφό σου, γιατί προσπαθούν το καλύτερο δυνατόν για σένα, για να έχεις εσύ ένα καλύτερο μέλλον και τελικά να μεγαλώνεις με την γιαγιά και τον παππού για τα επόμενα 12 χρόνια. Και ενώ προσπαθείς να το συνηθίσεις όσο δύσκολο και να είναι καταφέρνεις να ζήσεις τα πιο ωραία χρόνια  δίπλα στους ανθρώπους που σε μεγαλώνουν. Η δεύτερη μαμά και δεύτερος μπαμπάς σου, έχοντας πάντα πλάι σου και την αδερφή σου Που είστε πάντα ένα.

 

Και φτάνεις 17 χρονών έχοντας μεγαλώσει και έχοντας τις πανελλήνιες μπροστά σου, χάνεις τον άνθρωπο που σε μεγάλωσε, τον παππουκο σου. Ο δεύτερος πατέρας που σε έκανε τον άνθρωπο που είσαι σήμερα. Και ενωμένοι Σαν οικογένειά ΚΑΙ με την αδερφή σου πάντα δίπλα σου το ξεπερνάς, όσο γίνεται να ξεπεράσεις κάτι τέτοιο. Περνάς στην Σχολή μετά από πολύ κόπο και φτάνει ο καιρός να αποχαιρετήσεις το άτομο που πότε δεν περίμενες να τον αποχεραιτησεις. Η πρώτη φορά που χωριζεσαι με την δίδυμη αδερφή σου. Όλοι μακριά τώρα από μένα, όλοι μαζί όμως μετά από 16 χρόνια. Τι είναι πιο δύσκολο άραγε από όλα αυτά? Το κάθε εμπόδιο έχει και την δική του δυσκολία, νομίζοντας πως δεν έχεις την δύναμη να τα καταφέρεις, Αλλά χάρη στους ανθρώπους που είναι πάντα κοντά σου τα καταφέρνεις και βλέπεις μπροστά. Και τώρα?

 

Τώρα φτάνει η ώρα τελειώνοντας την σχολή χάρη στους κόπους Που έδωσαν οι γονείς πάλεψαν για σένα άλλα και χάρη στην γιαγιά και τον παππού Που είχαν το κουράγιο να σε μεγαλώσουν και να σε κάνουν τον άνθρωπο που είσαι σήμερα. Τώρα θέλεις να παλέψεις εσυ ΓΙΑ αυτούς. Να δώσεις αυτά που στερήθηκαν για σένα. Φτάνει η ώρα, τα χρόνια που έζησες μακριά τους και χάθηκαν να προσπαθήσεις όχι να τα αναπληρώσεις, Γιατί αυτό δεν γίνεται, άλλα να ζήσεις ευτυχισμένη κοντά τους.

 

Παράπονο δεν πρέπει να έχουμε και ούτε έχω, γιατί αν ΚΑΙ μακριά απο τους γονείς μου έζησα πολύ ωραία χρόνια. Όσο ειρωνικό και να ακούγεται!

Μεγάλωσα με 2 υπέροχους ανθρώπους

Έμαθα πολλα και ειμαι εδώ δυνατή γράφοντας μια μικρη ιστοριούλα

Με τις καταστάσεις που έζησα με το άλλο μου μισό την δίδυμη αδερφή μου. Η καθεμιά δίνοντας την δική της πινελιά σε αυτό το χαρτί.Το δικό της χαρακτήρα και όλο αυτό ενώνεται και γίνεται ένα, όπως ένα είμαστε και εμείς.

 

Σας ευχαριστώ Που υπάρχετε και Σας έχω στην ζωή μου. Σας αγαπάω. >>