Θα επιλέξω πορτοκαλί γιατί σου θυμίζει τις αποχρώσεις που παίρνει ο ουρανός όταν ο ήλιος δύει.

Θα επιλέξω  τσάι κι ας λατρεύω το καφέ, γιατί το πίνουμε μαζί τους κρύους χειμώνες ενώ είμαστε χωμένοι μέσα σε ζεστά παπλώματα.

Θα επιλέξω το σπίτι  και όχι το κλάμπ-ηχορύπανση και τα λοιπά- και ύστερα θα αυτοσαρκαστώ ξέροντας πως και εσύ το ίδιο θα έκανες, τέρμα σπιτόγατος και λάτρης της ηρεμίας σαν και μένα.

Θα επιλέξω ορεινούς προορισμούς και σπιτάκια με τζάκι. Σαν και το δικό σου. Γιατί ωραία η πόλη μας αλλά τα «μέρη μας» είναι όπως και να έχει  κάτι σαν το δεύτερο σπίτι που μας λείπει.

Θα προτιμήσω… εσένα μέσα σε τόσους άλλους σε τούτο εδώ τον κόσμο, δεν το βλέπεις;

Όχι μόνο γιατί μου ταιριάζεις όσο κανένας άλλος.

Αλλά εσένα… γιατί ξέρεις πώς να κρατάς στα χείλη μου μια όμορφη καμπύλη και στα μάτια μου μια λάμψη ολοκάθαρη.

Γιατί τι έχει σημασία στις ανθρώπινες σχέσεις;

Να μπορείς να δίνεις στον άλλον από ευχαρίστηση και όχι από ανάγκη.

Να ξέρεις να βάζεις το «εμείς» πάνω από το «εγώ» σου.

Κι εμείς το έχουμε καταφέρει, σωστά;

Συνεπιβάτες σε ένα μόνιμο ταξίδι αφοσίωσης και ολοκληρωμένης αγάπης που παραμένει ολοζώντανο γιατί εμείς το επιλέγουμε.