‘Περπατώ , περπατώ εις το δάσος , όταν ο λύκος δεν είναι εδώ… Λύκε , λύκε είσαι εδώ?’

Ναιιιιιιι!!!!!!! Εκεί είναι!!!

Πάντα εκεί ήταν!!!

Το ξέρεις ότι είναι εκεί , τον ρωτάς και περιμένεις μια απάντηση.

Ο λύκος παραμονεύει και σε περιμένει για αυτό πηγαίνεις,  για να τον βρεις.

Φοβάσαι, αλλά αυτό σε κρατάει ζωντανή και όλο τριγυρνάς στα λημέρια του.

Παίζεις θέατρο πως λείπει και ρωτάς σαν να είναι εκεί –εκεί είναι.

Και τώρα που θα σου εμφανιστεί σκέψου κάτι όμορφο και πιστευτό για να πεις

Μόνο μην τρέξεις… θα τον αγριέψεις, θα σε κυνηγήσει και θα σε πιάσει.

Μίλα του , χαμογέλασέ του αλλά μην τον αφήσεις να σε πλησιάσει –μην τον εμπιστευτείς.

Είναι στην φύση του να επιτίθεται , δεν φταίει –αυτός είναι.

Αν πηγαίνεις να τον βρεις από περιέργεια, άστο , γύρνα πίσω.

Αν σε πληγώσει μην κλάψεις , εκείνος ίσως πονάει περισσότερο.

Ο λύκος πάντα λύκος ήταν , δεν έχει επιλογή.

Αν θες μικρή μου να περπατάς σε δάση να μάθεις να αντιμετωπίζεις και τους λύκους , αλλιώς κάνε βόλτες στα λιβάδια.