Σταμάτα λίγο

να σε βρω

μυρίζεις προσμονή

και θάνατο

ανυπομονησία με γαρνιτούρα ουίσκι.

Τα μάτια κοιτούν

και το μυαλό τρέχει

με ιλιγγιώδη ταχύτητα

σε μέρη που δεν είδα.

Αν φταίει που ζω

συγχώρεσε με,

μα θύμισέ μου

πως είναι να αισθάνεσαι τα πάντα.

Εξήγησέ μου κάτι-

 

πως η μουσική σου

είναι το μελάνι μου

δωσ’ μου την αγαπημένη μου συγχορδία

κι εγώ θα σου γελάσω πάλι.

Όλα τα βράδια.

Έτσι να γράψουμε ιστορία στο πεντάγραμμό σου.