Ναί!

Γουστάρω τη τρέλα μου!

Ας λένε όλοι λογικέψου.

Γουστάρω να χαμογελώ!

Ας λένε όλα κλάψε.

Γουστάρω να είμαι ακόμα ζωντανή!

Ας μοιάζουν όλα γύρω πεθαμένα.

Γουστάρω να ονειρεύομαι φίλε!

Ας λένε όλοι προσγειώσου.

Γουστάρω να κρατήσω μέσα μου εκείνο το παιδί

κι ας λένε όλοι μεγάλωσε.

Να ταξιδεύω

Να παίζω

Να παθιάζομαι

Να ερωτεύομαι

Ν’αγκαλιάζω

Να πληγώνομαι

Να ξαναγεννιέμαι

Να ζητάω συγνώμη

Να πιστεύω στους ανθρώπους

Να χαζεύω τη θάλασσα

Ν’ ακούω μουσική

Να κλαίω

Να πονώ

Να γκρινιάζω

Να γεμίζω το συρτάρι μου  μικρά χαρτάκια

με σκέψεις μια στιγμής.

Να μολυβώνω τα βιβλία μου μ’ αγαπημένα στιχάκια

Να χρωματίζω λευκές σελίδες με ξυλομπογιές

Να φτιάχνω καραβάκια

Να πετάω στα σύννεφα

Να θαρρώ πως μπορώ ν’ αλλάξω το κόσμο

Να αγαπάω

Να αγαπιέμαι

Να ζω!

Κι αν δε σ’ αρέσει εδώ στο σπιτικό μου,

φεύγοντας κλείσε τη πόρτα με δύναμη

ν’ ακούσεις το κρότο της ζωής

μπας και ξυπνήσεις!