Το παρελθόν έχει μια ακατανίκητη δύναμη. Μια ανεξήγητη γοητεία. Ποτέ μα ποτέ δεν μπόρεσα και δεν ξέρω αν θα μπορέσω να ερμηνεύσω αυτήν την σαγήνη…. πονάει όμως.

Μυστήριο, ερωτηματικά, αγαπημένες φυσιογνωμίες, λάθη, σωστά… όλα κρύβονται εκεί.

Κάθε δευτερόλεπτο που περνάει… φεύγει ..χάνεται και αιχμαλωτίζεται στην φυλακή του παρελθόντος.. ή καλύτερα… στο άβατο του παρελθόντος. Γιατί όλοι οι άνθρωποι.. έχουμε ένα θέμα με το παρελθόν. Δεν θέλουμε να γυρνάμε πίσω σε αυτό …δεν θέλουμε να ξεψαχνίζουμε τα μυστικά που κρύβονται εκεί… είναι επίπονη διαδικασία…. Απαιτεί θάρρος και δύναμη…. Σαν χειρουργείο ένα πράγμα, μπαίνεις … έρχεσαι σε επαφή με πληγές.. και δεν ξέρεις αν θα βγεις υγιής ή όχι. Οι πληγές θα ξυστούν και πάλι… αυτό είναι προειδοποίηση…

Το θέμα όμως είναι ότι επιτέλους κάποτε πρέπει να γίνει και αυτό το χειρουργείο… υπάρχει και παρακάτω. Δεν μπορούμε να το αναβάλλουμε συνέχεια. Όσο για τον γιατρό που μας καθησυχάζει… «εγώ θα σε βοηθήσω… είμαι ο καλύτερος»…. Μην τον πιστεύετε! Ο χρόνος δεν είναι γιατρός… κομπογιαννίτης είναι! Ψέματα λέει… τα γιατρικά του δεν σε προστατεύουν για πάντα…. Όλο γυρνάμε στο παρελθόν και θυμόμαστε…. Τι και αν «το έγκλημα» έχει παραγραφεί επειδή πέρασαν χρόνια; Ε και; Δεν είναι δικαστήριο εδώ! Μιλάμε για επιχείρηση καρδιάς …

για συναισθήματα… δεν είναι παίξε γέλασε!

 

Για αυτό σου λέω…. Μπες στο χειρουργείο… θα είσαι πιο σίγουρος.. άσε τον χρόνο ..εσύ είσαι ο γιατρός. Το νυστέρι είναι στο χέρι σου. Πάρε το θάρρος, κάνε την τομή και έλα σε επαφή με την πληγή… με τον δαίμονά σου, με το τραύμα σου…. με την πηγή του πόνου σου.

Τότε θα είστε οι δυο σας στην αρένα…. Ποιος θα κερδίσει; Μην με ρωτάς…. Εσύ ανέλαβες το χειρουργείο…… ό, τι και να γίνει… θα ξέρεις ότι προσπάθησες… στο χέρι σου είναι!