Μεταξύ μας τώρα. Και ποιος δεν έχει συγκρίνει τον εαυτό του με άλλους; Όλοι το κάνουν κάποια στιγμή στη ζωή τους, ακόμη και όσοι δεν έχουν το θάρρος να το παραδεχτούν και το παίζουν άνετοι και χαλαροί. Η ίδια η ζωή είναι αυτή που μας αναγκάζει άλλωστε να κάνουμε την σύγκριση, άδικη πολλές φορές, με άλλους ανθρώπους, τόσο του κοντινού, όσο και του ευρύτερου περιβάλλοντός μας. Και τι πράγματα συγκρίνουμε; Την εξωτερική εμφάνιση (κυρίως), αλλά και θέματα επαγγελματικής καταξίωσης, τις δραστηριότητες που αναπτύσσει κάποιος, και άλλα διάφορα. Σε αυτό το «τρυπάκι» της σύγκρισης μας βάζουν και τα διάφορα μέσα κοινωνικής δικτύωσης που υπάρχουν, και κυρίως το facebook. Μακάρι να έκλεινε αυτό το πράγμα, που έχει καταστρέψει σχέσεις, φιλίες και κυρίως τρώει πολύτιμο χρόνο από την καθημερινότητα, την όρεξη και την δημιουργικότητά μας. Μπαίνεις λοιπόν αμέριμνος και ατάραχος στο προφίλ σου και θέλοντας και μη, μια φωτογραφία, μια ανακοίνωση, ένα αναρτημένο περιστατικό θα σε αναστατώσει, και θα σε σπρώξει στον λάκκο της περισυλλογής, σχετικά με το ποιος είσαι, πως είσαι, που βαδίζεις στη ζωή σου, τι πράγματα έχεις πετύχει μέχρι στιγμής, και άλλα τέτοια υπαρξιακά ζητήματα. Εν γένει, βγαίνουν στην επιφάνεια όλα τα κόμπλεξ, οι ανασφάλειες και οι αδυναμίες που κρύβουμε μέσα μας. Σε όλους τους ανθρώπους, ανεξαιρέτως. Η μόνη διαφορά είναι στον τρόπο που κάθε άνθρωπος χειρίζεται την κατάσταση, και πόσο καλά γνωρίζει κανείς τον εαυτό του. Το μόνο σίγουρο είναι, πως αν είσαι λίγο ευαίσθητος και επιρρεπής στα εξωτερικά ερεθίσματα, μια τέτοια κατάσταση μπορεί να σε ρίξει στην κατάθλιψη, κυριολεκτικά όμως.

 

Όντας αδύναμος να ελέγξεις τις πληροφορίες που δέχεσαι, δεν είσαι αντικειμενικός και γίνεσαι (συνήθως) πολύ αυστηρός με τον εαυτό σου, υπονομεύοντας τον ίδιο και όλα τα καλά που σου έδωσε ο Θεός. Εντάξει, ένας έχει γαλάζια μάτια, ενώ εσύ έχεις καστανά. Ε και; Ένας είναι πιο ψηλός από εσένα, ίσως και πιο γυμνασμένος. Και είναι αυτό σοβαρός λόγος να στεναχωρηθείς; Γιατί εκείνη τη δεδομένη στιγμή κάθεσαι και κατηγορείς τον εαυτό σου, αντί να δεις τα προτερήματα που εσύ έχεις απέναντι στον άλλον; Για παράδειγμα, γιατί να παραβλέψεις το γεγονός ότι εσύ είσαι μορφωμένος και έχεις υπέροχο χιούμορ, και μια καλή εμφάνιση, ασχέτως με το αν έχεις ή όχι χαρακτηριστικά και αναλογίες μοντέλου. Να θυμάσαι πάντα, πως όλοι, μα όλοι μέσα σε αυτό το δίκτυο, δείχνουν προς τα έξω τον καλύτερο και όχι τον αληθινό εαυτό τους. Αυτόν τον ξέρουν λίγοι και κοντινοί τους άνθρωποι. Ποτέ μην στέκεστε σε μία εξωτερική εικόνα, ένα like, μία ανάρτηση. Όλα αφορούν το “φαίνεσθαι” και όχι το “είναι”. Οι περισσότεροι άνθρωποι στις μέρες μας, απλώς ζουν και αναπνέουν για το τι θα πουν οι άλλοι, πως θα τους δει ο κόσμος, σε τόσο μεγάλο βαθμό μάλιστα, που ξεχνούν να ζουν οι ίδιοι για τους εαυτούς τους, και ζουν για τους άλλους. Πάνε μια βόλτα, και αντί να χαρούν τον ήλιο, βγάζουν διακόσιες φωτογραφίες για να δημοσιεύσουν την ευτυχία τους στο διαδίκτυο. Και πείτε μου, για ποιο σοβαρό λόγο, ένα τέτοιο άτομο να είναι ψηλά στα μάτια σας, και να το ζηλεύετε ή να το θεωρείτε αξιέπαινο. Για κανέναν απολύτως λόγο. Δυστυχώς όμως η εποχή μας προβάλλει αυτό το πρότυπο ζωής. Και θέλοντας και μη, θα βάλλουμε τον εαυτό μας απέναντι από όλα αυτά τα αψεγάδιαστα και απολύτως τέλεια άτομα, που μοιάζουν να κάνουν τα πάντα σωστά και να πετυχαίνουν σε όλα, μήτε να τους εμποδίζει ο χρόνος, μήτε οι δυσκολίες της καθημερινότητας που ταλανίζουν εμάς τους κοινούς θνητούς.

 

Είναι άδικο όμως να συγκρίνουμε ανόμοιες καταστάσεις, ανόμοιες προσωπικότητες, ανόμοιες ψυχές. Κάθε άνθρωπος είναι διαφορετικός και ξεχωριστός από τον άλλον, φέρει τα δικά του ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, γνωρίσματα και προτερήματα. Οπότε δεν είναι σωστό να συγκρίνουμε δύο διαφορετικά πράγματα. Δεν έχουμε βιώσει όλοι τα ίδια περιστατικά στην ζωή μας, ούτε έχουμε τις ίδιες καταβολές. Κάποιοι μάλιστα τυχαίνει να είναι περισσότερο ή λιγότερο τυχεροί από εμάς. Θα πρέπει να αναγνωρίσουμε την μοναδικότητά μας, και να πάψουμε να κατηγορούμε τον εαυτό μας για τα πρότυπα που βλέπουμε να αναπτύσσονται γύρω μας και δεν τα προσεγγίζουμε. Και καλύτερα μη σας πω. Γιατί, τι σημασία θα είχε να ήμασταν όλοι ίδιοι, κόπιες ενός σχεδίου, πιστή αντιγραφή κάποιου άλλου; Η ζωή θα ήταν μονότονη, βαρετή και ανούσια. Δεν θα υπήρχε το διαφορετικό, το ξεχωριστό, το πρωτότυπο, το ιδιαίτερο, το παράξενο. Θα ζούσαμε σε έναν βούρκο ομοιότητας και αντανάκλασης, βλέποντας τον εαυτό μας σε περισσότερα από ένα άτομα, γεγονός που αναμφίβολα θα μας οδηγούσε στην τρέλα. Τώρα, για το αν είμαστε ή όχι όμορφοι με αυτά τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά που φέρουμε ως διαφορετικές οντότητες και υπάρξεις, κανείς δεν ξέρει. Η ομορφιά είναι κάτι το τελείως υποκειμενικό, και αν για κάποιον φαντάζουμε άσχημοι, στα μάτια κάποιου άλλου φαντάζουμε ονειρικοί. Βάλτε λοιπόν ένα φρένο στην άλογη σύγκριση, αγαπήστε τον εαυτό σας, και όπως λέω συνέχεια, ποτέ μην προσπαθήσετε να γίνετε κάποιος άλλος! Απλώς να γίνετε η καλύτερη εκδοχή του εαυτού σας. Μετατρέψτε τα μειονεκτήματά σας σε προτερήματα, και δείτε τον κόσμο με ανοιχτά τα μάτια, και όχι μόνο με εικασίες και παραλογισμούς της θνητής μας φύσης.