Φίλοι…

Ανεκτίμητης αξίας άτομα που παραμένουν στο πλάι σου  και δεν σκορπάνε από στιγμή σε στιγμή αφήνοντας σε ξεκρέμαστο.

Παρουσίες που μπροστά τους δεν ντρέπεσαι να ξετυλίγεις το κουβάρι όλων των πτυχών του εαυτού σου, να είσαι πραγματικά εσύ και μόνο εσύ..

Μιλάω για εκείνες που όταν οι ελπίδες σου έχουν στερέψει θα εμφανιστούν με ένα χαμόγελο η μια συμβουλή να σου δείξουν το δρόμο και να πιστέψουν σε σένα όσο εσύ είχες ξεχάσει να το κάνεις..

Που  ακόμα και αν επικρίνουν τις αποφάσεις σου είναι εκεί.. Εκεί για να σε στηρίξουν εφόσον είναι δικές σου και σε κάνουν ευτυχισμένο.

Που όταν φεύγουν μακριά ξέρεις πως κανείς δεν μπορεί να αναπληρώσει το κενό και την θέση που κατείχαν στην καρδιά σου, δεν αναλώνονται και δεν επισκιάζονται όσους ακόμα φίλους κι αν διαθέτεις.

Που θα σου λείψουν χαρακτηριστικά πράγματα που κάνατε μαζί..

Ελπίζεις όμως εκεί που βρίσκονται να περνάνε καλά και δεν ξεχνάς να τους υπενθυμίζεις ότι κάπου πίσω τους περιμένεις αλησμόνητα με ανοιχτές αγκάλες για να επαναλάβατε ότι σας ευχαριστούσε να κάνετε μαζί.

Υ.Σ: Καλή μου, μην ξεχνάς έχουμε πολλά παγωτά ακόμα να φάμε..!