Παγωμένο ρακόρ το σκηνικό από το προηγούμενο βράδυ. Είχα κατεβάσει ρολά… κυριολεκτικά και μεταφορικά. Σκόρπιες φωτογραφίες στο πάτωμα, δίπλα στο γεμάτο τασάκι… οικεία εικόνα. Και μια κραυγαλέα σιωπή, το soundtrack του πλάνου… Το βλέμμα καρφωμένο στο κενό. Κανένα συναίσθημα… άδεια η μνήμη…

Ούτε ξέρω πόσες ώρες πέρασαν έτσι. Και ξαφνικά σήμανε κόκκινος συναγερμός. Το μυαλό έδωσε εντολή… έπρεπε να βρω τη δική μου «έξοδο κινδύνου»…  Με αστραπιαίες κινήσεις άνοιξα τα παντζούρια και σε κατάσταση πανικού «βούτηξα» όσα περισσότερα μανταλάκια μπορούσα και ένα σχοινί… Το στερέωσα από τη μία άκρη του δωματίου στην άλλη και άρχισα να «απλώνω» την «μπουγάδα», τα καρέ μιας εποχής…

Σε λίγα μόλις λεπτά η «έκθεση φωτογραφίας» ήταν έτοιμη και εγώ η επίσημη καλεσμένη! Χάζευα τους δύο πρωταγωνιστές που πόζαραν στον φακό. Έμοιαζαν άτρωτοι, ατρόμητοι… Όμορφα πορτραίτα. Γνώριμα τοπία. Στιγμιότυπα χαράς. Λήψεις μοναδικές. Στιγμές δυνατές. Έκρηξη χρωμάτων. Ένα πάρτυ αναμνήσεων. Ένα ταξίδι στον χρόνο. Ένας κύκλος είχε ολοκληρωθεί. Τίτλοι τέλους…

Έκλεισα την πόρτα πίσω μου. Βγήκα στον δρόμο. Μια γλυκόπικρη γεύση στα χείλη. Η ζωή μόλις «έστριβε» στην γωνία. Επιτάχυνα το βήμα μου!

 

 

H Βάσω Μυρογιάννη αποφοίτησε από το Παιδαγωγικό τμήμα του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών με παράλληλες σπουδές δημοσιογραφίας στο Εργαστήρι Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης Αnt1. Από τότε που θυμάται τον εαυτό της το γράψιμο για εκείνη είναι η “ζωγραφική” της!

Γράφει και ονειρεύεται…

Just A Dreamer!!!