Γιατρέ μου, έχω θέμα με την ελληνική γλώσσα. Είχα την εντύπωση πως, ούσα σπουδαγμένη, τα ελληνικά τα παίζω στα δαχτυλάκια. Αλλά έλα που κάποιες σελίδες απ’ το λεξικό του Μπαμπινιώτη εξαφανίστηκαν ως δια μαγείας! Είναι η βιβλιοθήκη μου στοιχειωμένη ή μήπως αγόρασα ελαττωματικό αντίγραφο πάνω στη φούρια μου μην κλείσει το Hondos; Γιατί εγώ με το αθώο το μυαλό μου είχα την εντύπωση ότι η ειλικρίνεια είναι κάτι καλό. Για να το πάρουμε λοιπόν απ’ την αρχή, μπας και βρούμε την άκρη του νήματος.

Ειλικρίνεια σημαίνει να μην προσποιείσαι.

Να μην προσποιείσαι όχι να γελοιοποιείσαι.

Ειλικρίνεια σημαίνει να εκφράζεις αυτό που αισθάνεσαι ή σκέφτεσαι ανοιχτά. Ανοιχτά όχι απροκάλυπτα.

Ειλικρίνεια είναι η μπέσα, το μπεσαλίκι, η ντομπροσύνη βρε παιδί μου και από αρχαιοτάτων χρόνων εκλαμβάνεται ως αρετή.

Αρετή όχι πρόφαση που επικαλύπτει την έλλειψη σεβασμού και την απουσία τακτ.

Γιατί λοιπόν γιατρέ μου, κάθε φορά που ένας άντρας επικαλείται την ειλικρίνεια ως δικαιολογία για την αποστροφή του προς κάθε τι “όχι χαλαρό” και ίσως “δεσμευτικό”, κάπου κάπως κάποτε ένα γυναικείο σκαλπ εκτινάσσεται στο Θεό σε κλάσματα δευτερολέπτου; Γιατί απλά δεν παραδέχεται πως όταν η μαμά τού του μιλούσε για τρόπους εκείνος έπαιζε με lego… κι απ’ τα πολλά τα lego του ‘μεινε κουσούρι να πετάει κι από κανένα τούβλο μόλις βρίσκει τα σκούρα???

Μήπως υπάρχουν δύο ειδών ειλικρίνειες, η αντρική και η γυναικεία; Όχι. Η ειλικρίνεια είναι γένους θηλυκού. Το άλλο είναι απλά βλακεία. Και σε αντίθεση με το σύμπαν, δεν έχει όρια.

Για να συνοψίζουμε,

προς κάθε αρσενικό που κυκλοφορεί ελεύθερα εκεί έξω και διαβάζει αυτό το κείμενο απαριθμώντας με απαράμιλλη περηφάνια τις φορές που ξεφούρνισε αυθόρμητα την έκφραση “έτσι είμαι εγώ, ειλικρινής”, ένα έχω να σου πω:

Η ειλικρίνεια δεν είναι απόδειξη της αλήθειας και της ορθότητας.

Γι’ αυτό μην την κάνεις και σημαία σου καλέ μου. Και για να δεις ότι είμαι και αντικειμενική σε αυτά που λέω, η παραπάνω φράση προήλθε εξ στόματος Τάιρον Έντουαρτνς. Τον ξέρεις να υποθέσω…Ο τύπος ήταν συγγραφέας – δηλαδή, είχε το τρόπο του με τις λέξεις ενώ εσύ ούτε για πλάκα – και άντρας – δηλαδή, ίδια ράτσα με σένα. Όχι τίποτα άλλο, μην με περάσεις και για φεμινίστρια και μου χαλάσεις το ίματζ.

Αυτό που εσύ βαφτίζεις “ειλικρίνεια” εγώ προσωπικά το απαρνιέμαι. Και ναι, προτιμώ να μένω βυθισμένη στις δικές μου “γυναικείες ψευδαισθήσεις”, όσο επιπόλαιες ή αθεράπευτα ονειρικές κι αν είναι, παρά να σκύβω το κεφάλι σιγοψιθυρίζοντας “θα αλλάξει που θα πάει… θα μάθει να σκέφτεται πριν μιλήσει”. Εγώ στη δική σου ειλικρίνεια απαντώ βροντοφωνάζοντας:  “Ευχαριστώ, αλλά δεν θα πάρω”.

 

Και για εσάς κορίτσια που έχετε κάνει το κομμωτήριο δεύτερο σπίτι προσπαθώντας μάταια να ισιώσετε ένα μαλλί που έτσι κι αλλιώς σύντομα θα σηκωθεί, ένα έχω να σας πω: Μην απελπίζεστε. Υπάρχουν ακόμη άντρες που ενστερνίζονται τις “γυναικείες ψευδαισθήσεις” και με τη μπέσα τους τις μεταμορφώνουν σε ευτυχισμένες στιγμές.

Να θυμάστε πάντα πως όταν ένας άντρας πιστεύει ότι μπορεί να βρει κάτι καλύτερο από εσάς και δεν ντρέπεται να το ξεφουρνίζει με ειλικρινέστατη αφέλεια θεωρώντας δεδομένο ότι θα πρέπει να τον αποθεώσετε και από πάνω,τότε το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να του ευχηθείτε “καλή τύχη με το ψάξιμο”.

Εσείς θα γλυτώσετε χρόνο απ’ τη ζωή σας. Αυτός θα χάσει έναν άνθρωπο που ήταν διατεθειμένος να του αφιερώσει χρόνο από τη ζωή του. Και ως γνωστόν,τον χρόνο ποτέ κανείς δεν μπόρεσε να τον εξαγοράσει. Όσο “ειλικρινής” και να ‘ταν.

 

Αυτή τη περίοδο, η Φανή κάνει το διδακτορικό της στο Πάντειο Πανεπιστήμιο και εργάζεται ως αρθρογράφος επί οικονομικών θεμάτων. Σε όσους την γνωρίζουν δίνει την εντύπωση πως είναι σοβαρή και συγκρατημένη. Στα κρυφά, της αρέσει να κάνει υποθετικές συζητήσεις με τον φανταστικό ψυχολόγο της και πού και πού δεν ντρέπεται να τις μοιράζεται. Τουλάχιστον δεν φοβάται να παραδεχτεί πως σε αυτό τον τρελό κόσμο που ζούμε, κουβαλάει και αυτή μια δόση τρέλας.