Τόσα έχω γράψει όλα αυτά τα χρόνια για την απουσία σου,

που όταν τελικά γυρίσεις,

δεν θα βρίσκω λέξεις να σε χωράνε.

 

Δεν θα’ χω πια θαυμαστικά να σε υποδεχτούν στην πόρτα.

 

Αργείς,

και τρέμω μη μαραθώ πριν απ’ το σώμα μου.

Μην κουραστώ να περιμένω.

 

Κι όσο τα σκέφτομαι αυτά, με κυριεύει μια αμφιβολία που αγκαλιάζει τα ρολόγια.

 

Υ.Γ. Όλες οι πράξεις που σκουριάσαν, στη σκιά κάποιων χρυσών υποσχέσεων αγάπη μου. Να τί είσαι.

 

Facebook : Χαζή Δανάη