Τις φοβάμαι τις σιωπές σου.

Εκείνες τις στιγμές αμφιβάλλω για τον είχες -είχαμε- παρελθόν.

 

Θυμάσαι να υπήρξαμε μαζί;

 

Θυμάσαι να υπήρξα χώρια σου;

 

Θα’ χω, τουλάχιστον, κάτι να διηγούμαι. Έτσι δεν έλεγες;

 

Θα λέω λοιπόν κι εγώ, σε κάθε ευκαιρία, δυο ιστορίες.

 

Μια για εκείνον που δεν θυμάται πια, και μια για εκείνη που δεν θυμάται πως να ξεχνάει.

 

Υ.Γ. Δεν είναι πως δεν με μάγεψαν άλλα ταξίδια, όχι. Είναι που ποτέ δεν κατάφερα να επιστρέψω απ’ το δικό σου.

 

Facebook : Χαζή Δανάη