Δεν υπάρχουν άστρα! Μ’ έφερες σ’ ένα μέρος που δεν υπάρχουν άστρα. Θα πεθάνω από σκοτάδι. Τρέμω στην ιδέα. Δεν είναι ο θάνατος που με τρομάζει. Είναι η ντροπή. Ντρέπομαι να πεθάνω δίπλα σ’ ένα καφάσι μπίρες.

Αν υπήρχε Θεός, θα σε είχε φτύσει. Εκτός αν είναι συνεργός σου.  Αν το καλοσκεφτείς, δεν μπορεί ένας θνητός να συνθέσει μόνος του ένα τόσο βαρετό τοπίο.

Μάθε κάτι. Ο άνθρωπος γεννιέται για να κάνει τον Θεό να υποφέρει, όχι για να συνεργάζεται μαζί του. Ο ρόλος του συνωμότη ανήκει στις γάτες. Έξι ζωές προβάδισμα δεν δίνονται τυχαία…

Προσπαθείς να εξοφλήσεις τους λογαριασμούς σου στον έρωτα μ’ ένα μπαγιάτικο σκηνικό κι  ένα κακογραμμένο έργο. Άνοιξε τα μάτια και κοίτα. Οι θεατές μούχλιασαν μέσα απ’ τα παλτά τους. Οι πρωταγωνιστές έλιωσαν από πλήξη. Απέτυχες! Διαίρεσες τη νύχτα ατελώς…

Έχω ακούσει δεκάδες “σ’ αγαπώ”, ούτε ένα δεν κατάλαβα. Κι όσα κατάλαβα δεν τ’ άκουσα ποτέ. Οι άνθρωποι αρέσκονται να σ’ αγαπούν πίσω απ’ την πλάτη σου. Να ερωτεύονται κρυμμένοι στη σκιά τους.

Αν θες, μπορείς να υπερασπιστείς τον εαυτό σου μ’ ένα δάκρυ. Θα πρότεινα να πράξεις κάτι χρήσιμο. Χάραξε το σκοτάδι. Βάψε γαλάζιο το κρανίο μου. Κίτρινη την σπονδυλική μου στήλη. Κόκκινους του καρπούς μου. Κάνε με να φωσφορίζω…