Θυμάσαι;

Τότε που φόραγες το χιόνι;

Τότε που ανταλλάζαμε φιλιά με άρωμα μέντας;

Τότε που ξέχασες να βάλεις την κολόνια που αγαπάς;

Θυμάσαι;

Τότε που αγάπησα το δέρμα σου;
Θυμάσαι;
 

[Ή μήπως φταίει που δεν βρεθήκαμε ακόμα; ]

 

Ζω στον Πειραιά, σ’ ένα μικρο κατάστιχο.

Αισθάνομαι μια μόνιμη υποσημείωση να με σπρώχνει μπροστά, και ενώ ασχολούμαι με κατασκευαστικές εταιρίες και την δομή των οίκων, η ανοχή μου τεντώνεται σε όσα ξημερώνουν οι μέρες μας. Γράφω, για να μην τρέχω σε ψυχολόγους, σαϊεντολόγους, διατροφολόγους και αστρολόγους. Έχω μόνιμα ανάδρομο Ερμή και ως εκ τούτου, μια διάθεση που μοιάζει με τον τροχό της τύχης.

Τα σέβη μου! Αντώνης Κατσαμάς

https://www.facebook.com/antonis.katsamas