Τα προδομένα όνειρα θα κάνω λέξεις.

Να κυλήσουν στο χαρτί, να παρηγορηθούν.

Να αραδειάσουν τα “γιατί” και τα “πώς”.

Να ξεσπάσουν το λυγμό τους χωρίς ντροπή, να ξορκίσουν το άπιαστο.

Τα δανεισμένα όνειρα θα ζωγραφίσω.

Θα τα βάψω μπλε να πετάξουν, να γίνουν ένα με τον ουρανό.

Να ζηλέψουν τα πουλιά, να διαλέξουν πατρίδα.

Να απογαλακτιστούν, να λησμονήσουν τον δημιουργό τους.

Τα αδικοχαμένα όνειρα θα κάνω ρίμες.

Να μπερδευτούν με νότες, να τραγουδήσουν τον καημό τους.

Να βρουν ένα ταίρι στην επόμενη στροφή,

να μοιάσουν κάπου.

Κι όταν αποτυπωθούν και κιτρινίσουν,

σαν άλλος ξένος θα τα διαβάσω,

συγχαίροντας τον δημιουργό για την πρωτοτυπία.