Υπάρχω

σε αυτό το πλήθος.

 

Σε αυτό το πλήθος

από άγνωστες λέξεις.

 

Σε αυτό το πλήθος

από άγνωστους ανθρώπους.

 

Στο πλήθος

των ανύπαρκτων εννοιών.

 

Γκρεμίζω αλήθειες τους

πλήθους, περνάω σαν αέρας.

 

-σαν νύχτα στον έρωτα –

 

Προσπερνώ έννοιες,

δεν με ακουμπάνε πια.

 

Φοβάμαι,

αυτό το πλήθος με

αρρωσταίνει.

 

Είναι μέσα το πλήθος

και φωνάζει να βγει,

φωνάζει στις έννοιες.

 

Στέκομαι μόνος,

εγώ και ο κόσμος.

 

Είναι έξω το πλήθος

και φωνάζει να μπει.

 

Βλέμμα σκληρό ο πόνος,

με καίει όπως η φωτιά το ξύλο.

 

Μια σπίθα στο πλήθος.

Σπίθα που παίρνει φωτιά,

γκρεμίζοντας πλήθη.

 

Είμαι μια σπίθα,

που θα γίνει φωτιά.

 

Ο Μάνος Μαλέσης μένει στη Θήβα και σπουδάζει στο ΤΕΙ Χαλκίδας στο τμήμα αυτοματισμού. Στον ελεύθερο του χρόνο παίζει μουσική και παίρνει τους δρόμους για να βγάζει φωτογραφίες… Ποιήματα του έχουν δημοσιευθεί στο περιοδικό “Αναπνευστήρας” και στην ιστοσελίδα Dubiumn.

«Όταν η μουσική σταματά, ασχολούμαι με τις λέξεις, με τις φράσεις, με την ποίηση. Γράφω όπου βρω, στο κινητό, σε σημειώματα, αρκεί να  γεννηθεί ένα στιχάκι στο μυαλό»