Παράξενη μέρα…

Έχει κάτι από γεύση μέντας

Μονολογώ και ψάχνω να βρω μια απάντηση σε μια ερώτηση

Την ερώτηση ψάχνω ακόμη

Φοβάμαι… ίσως είναι κοντά στην αλήθεια.

Δηλαδή?

Έχεις δει στις μετακομίσεις τις κούτες που λένε προσοχή εύθραυστο?

Όχι δεν είμαι το περιεχόμενο αυτής της κούτας

Είμαι το ξεχασμένο εύθραυστο στις κουτές που δεν αναγράφεται

Ξεχασμένο και μόνο του, ανάμεσα σε αιχμηρά αντικείμενα.

Εκεί ξεκινάει το ταξίδι του για να πάει στην κούτα με τα εύθραυστα

Στον δρόμο του λοιπόν, ραγίζει κομματιάζεται, θολώνει, αλλάζει…

Και όταν φτάσει στην κούτα όπου ανήκει, νιώθει πάλι μόνο του

Γιατί μετά από όλο αυτό το ταξίδι… δεν είναι πια εύθραυστο.

Δεν ανήκει πια σε καμία κούτα

Είναι μόνο του.

Παράξενη μέρα …

Όλα γύρω μου φαντάζουν αιχμηρά και εύθραυστα

Αν τα αγγίξω θα κοπώ ή θα τα σπάσω

Αν με αγγίξουν θα κοπούν ή θα με σπάσουν

Και έτσι περνά η ζωή μας σε ξεχασμένες κούτες

Μόνοι, αιχμηροί και εύθραυστοι.

Τι παράξενη μέρα…