Μετά από τρία χρόνια κόπωσης, εξάντλησης και καμίας διάθεσης να ασχοληθώ με τον εσωτερικό μου κόσμο, αποφάσισα η ίδια – με μια παρότρυνση και από τους φίλους μου – ότι ήρθε η ώρα να αρχίσω ξανά το διάβασμα, το εσωτερικό μου «πότισμα», την ψυχική μου «καλλιέργεια», κυρίως για να ξαναθυμηθώ τα χρόνια, που είχα την πολυτέλεια να διαβάζω και να γράφω γι’ αυτά που αγαπώ.

Πριν από έναν μήνα «σκόνταψα», λοιπόν, πάνω σε ένα βρετανικό απόφθεγμα: «Never explain, never complain» ή σε ελληνική μετάφραση «μην απολογείσαι, μην παραπονιέσαι». Και είπα ως άλλος ένας «βαθυστόχαστος» άνθρωπος αυτού του τόπου να προβληματιστώ επί του θέματος.

Ποια «εφαρμογή» μπορεί να έχει αυτή φωτεινή ρήση σε επίπεδο ατόμου, κοινωνίας, κράτους;

Προσωπικά, προσπάθησα επί ένα μήνα να το τηρήσω, να μην δίνω εξηγήσεις και να μην παραπονιέμαι για την δουλειά, την οικογένεια ή τις προσωπικές σχέσεις, αλλά μάταια! Το μόνο που κατάφερα ήταν να ελαττώσω αυτή την συνήθεια. Έτσι, ο επόμενος στόχος είναι να απολογούμαι και να παραπονιέμαι μια φορά την ημέρα, την ώρα που επιστρέφω σπίτι, είμαι μόνη μου και κάνω τον τελικό απολογισμό του εικοσιτετραώρου.

Θα με ρωτήσετε: εντάξει και τι θα πετύχεις με αυτό;

Το μόνο που θα πετύχω είναι να ξυπνώ κάθε πρωί και να ΜΗΝ αντικρίζω τον κόσμο με κούραση και ανησυχία, ως χάρτινο πύργο, έτοιμο να καταρρεύσει.

Μπορεί να μείνω στη θεωρία, αλλά κάνω μια αρχή.

Οι ψυχολόγοι λένε ότι τα παράπονα είναι η φυσική συνέχεια της απολογίας και των εξηγήσεων. Κάποιος απολογείται για το καθετί, κάνει συνεχώς παράπονα, σαν να θέλει να προφυλαχθεί από αόρατες, μελλοντικές κατηγορίες. Έχει συνήθως κρυφές προσδοκίες, και μολονότι παραπονείται δεν τολμά να τις πει φανερά, περιμένει από τους άλλους να τις αντιληφθούν.

Ανεξήγητα πλάσματα τα ανθρώπινα!

Συνεπώς, ως άτομο, επιδιώκω λιγότερο χάσιμο χρόνου με εξηγήσεις, απολογίες και παράπονα.

Τώρα, βεβαίως, γεννιέται το ερώτημα πώς μπορεί να επιτευχθεί κάτι τέτοιο στο αβέβαιο, ρευστό οικονομικο-κοινωνικό περιβάλλον, που δρούμε τα τελευταία τρία χρόνια! Στο σημείο αυτό, θα πρέπει να το δούμε λίγο σε επίπεδο κοινωνίας. Εδώ τα πράγματα είναι διαφορετικά.

Τα τελευταία τριάντα χρόνια μάθαμε ως κοινωνία να μην δίνουμε εξηγήσεις στον διπλανό μας, να μην απολογούμαστε για λάθος σκέψεις και επιλογές, και το κυριότερο να μην παραπονούμαστε ουσιαστικά, όμως, για τα «κακώς κείμενα». Και πριν από τρία χρόνια κάποιοι μας είπαν: «τώρα ξυπνήστε και αντιμετωπίστε την κατάσταση», αλλά ακόμη και τότε παρακολουθούσαμε παθητικά. Και τώρα τι; Ως κοινωνία, πρέπει να μάθουμε να δίνουμε επαρκείς εξηγήσεις και με υπευθυνότητα να διαμαρτυρόμαστε, για όσα θέλουμε να αλλάξουμε.

Και τι θέλουμε να αλλάξουμε; Η προφανής απάντηση στα χείλη όλων είναι: το ΚΡΑΤΟΣ!

Προκειμένου να αλλάξει αυτό, δημόσιοι λειτουργοί, υπάλληλοι και πολιτικοί, οφείλουν να ακολουθήσουν την μέση οδό: να δίνουν πειστικές εξηγήσεις, να παραπονούνται στο ελάχιστο και να μην ξεστομίζουν ατάκες του τύπου: «αγγαρεία κάνω, ποινήν εκτίω». Και το κυριότερο,  περισσότερο να πράττουν και λιγότερο να μιλούν.

Για την ιστορία η φράση: «Never explain, never complain» αποδίδεται στον Βρετανό πρωθυπουργό Μπέντζαμιν Ντισραέλι και στον ιδρυτή της αυτοκινητοβιομηχανίας Ford, Χένρι Φορντ. Όμως, πιστεύω ότι ο Αμερικανός Πρόεδρος Τζον Φ.Κένεντι ολοκλήρωσε τη φράση με τον καλύτερο τρόπο: «Να ανταποδίδεις τα ίσα»! Αυτό πρέπει να κάνουν οι πολιτικοί μας!

 

Βάνα Κουτρουλού

 

H Βάνα Κουτρουλού είναι απόφοιτος του Τμήματος Δημοσιογραφίας του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου. Συνέχισε τις μεταπτυχιακές σπουδές της στο Τμήμα Διεθνών Σχέσεων και Στρατηγικών Σπουδών του Παντείου Πανεπιστήμιου. Στο παρελθόν, εργάστηκε ως συντάκτρια διεθνών ειδήσεων στο ραδιόφωνο ΑΘΗΝΑ 9.84, στη συνέχεια μεταπήδησε στη σύνταξη του αγγλόφωνου ραδιοφώνου του Δήμου Αθηναίων, στη μεταγλώττιση δελτίων του BBC World Service στα ελληνικά, ενώ τα τελευταία έξι χρόνια είναι συντάκτρια διεθνών ειδήσεων για το δελτίο ειδήσεων και τις ενημερωτικές εκπομπές στην τηλεόραση του ΣΚΑΪ.