Πάμε είναι κοντά…

ένα τσιγάρο φόβος

Ένα τσιγάρο χρόνος

Ένα τσιγάρο τίποτα…

Και μέσα σε αυτό το τίποτα έφτιαξες τον δικό σου μύθο για να αντέξεις.

Δεν μπορώ να σε χειροκροτήσω αυτή την φορά ούτε να σε λυπηθώ

Δεν μπορώ να νιώσω τίποτα

Ακόμα ψάχνεις τρόπο να ανάψεις αυτό το τσιγάρο, αλλά δεν βλέπεις καθαρά

Δεν υπάρχει τσιγάρο να ανάψεις

Φόρεσες την μάσκα που ξέρεις καλύτερα και περιφέρεσαι σαν έρμαιο πια του εαυτού σου

Προσπαθείς απεγνωσμένα να αποκτήσεις ταυτότητα-να αποδείξεις κάτι,

Δεν ξέρεις τι και δεν σε νοιάζει , απλά να υπάρχεις…

Αυτή την μάσκα δεν την γνωρίζω

Αυτή την μάσκα δεν θα την διάλεγα ποτέ

Και αυτή η μάσκα τελικά, σου ταιριάζει πολύ.

Κάποτε με ρώτησες αν σε αγαπάω

Ναι, σε αγαπάω αλλά δεν σε συμπαθώ πια.