Αποκατάσταση σε χρόνο tv!

Το κινητό μου τηλέφωνο χτύπησε λίγα λεπτά αφού έφυγα από το κέντρο αποκατάστασης και θεραπείας παιδιών με αναπηρία στο Μαρούσι. Ένας συνάδελφος από άλλο κανάλι ενδιαφερόταν για το ρεπορτάζ. Πριν καλά καλά κλείσω το τηλέφωνο δέχτηκα κλήση και από το γραφείο ενός βουλευτή. Ζητούσαν πληροφορίες για το «θέμα». Νωρίτερα, κατά τη διάρκεια του «ζωντανού» ο πρόεδρος του ΕΟΠΥΥ, φανερά απροετοίμαστος και αγχωμένος είχε παρέμβη, απευθύνοντας πρόσκληση στους ασφαλισμένους: «Ελάτε από το γραφείο μου και θα τη βρούμε τη λύση!».  Ταυτόχρονα, ο υφυπουργός υγείας, ζητούσε να κάνει τη δική του τηλεοπτική παρέμβαση, ως ο πλέον αρμόδιος.

«Ωραία», λέω, «Το ρεπορτάζ πέτυχε! Είχε την απήχηση που θέλαμε!»

Το πρόβλημα όμως αυτών των ανθρώπων λύθηκε ή έχουμε μία ακόμη κλασική περίπτωση όπου το μέσο ενημερώνεται από την κοινωνία κιεκ των υστέρων οι αρμόδιες αρχές παρεμβαίνουν;

Δυστυχώς όταν γράφονταν αυτές οι γραμμές, (μία εβδομάδα σχεδόν μετά το ρεπορτάζ) ουδείς είχε δώσει λύση. Ούτε οι αρμόδιοι φορείς, ούτε ο βουλευτής, ούτε φυσικά το κανάλι! Αντιθέτως, για άλλη μία φορά, όλοι οι εμπλεκόμενοι φορείς, είχαν «ξεγυμνωθεί» πέφτοντας από τα σύννεφα με την ελληνική πραγματικότητα, που στη συγκεκριμένη περίπτωση σταμάτησε εδώ και εφτά μήνες, για λόγους ανοργανωσιάς και τσαπατσουλιάς, να πληρώνει τις θεραπείες των παιδιών με αναπηρία. Την προσπάθεια δηλαδή χιλιάδων γονέων να στηρίξουν την πρώτη λέξη, το πρώτο βήμα, το πρώτο χαμόγελοτων παιδιών τους!  Ένας αγώνας δύσκολος, απαιτητικός, ακριβός αλλά και ανεκτίμητος, με το μηνιαίο κόστος του να κυμαίνεται από 500 έως και 800 ευρώ στις περισσότερες περιπτώσεις. Και αυτό, όχι λόγω έλλειψης χρημάτων αλλά λόγω κακοδιαχείρισης του ανθρώπινου δυναμικού που στελεχώνει τους ασφαλιστικούς φορείς, των υπαλλήλων που κάθε μήνα «ενημέρωναν» τους γονείς ότι τα λεφτά θα τα πάρουν σε δύο χρόνια!

Το ανησυχητικότερο δε όλων, είναι ότι οι ανακοινώσεις – παρεμβάσεις των αρμοδίων για άμεση επίλυση του προβλήματος φανέρωσαν άγνοια, έλλειψη σεμνότητας και ένα ματαιόδοξο αγώνα δρόμου για το ποιος θα παρέμβη πρώτος, με έπαθλο τη γνωστή σε όλους μας πια φράση: «Το θέμα λύθηκε με εντολή του τάδε!».

Γιατί όταν ο γονέας ενός παιδιού με αναπηρία ζητά τα χρήματα που δικαιούται για να συνεχίσει το παιδί του τη θεραπεία, λαμβάνει απάντηση μέσω εγκυκλίου, «να δίνεται προτεραιότητα στους ανθρώπους με αναπηρία για να μην παρατηρείται το φαινόμενο αναμονής των ατόμων αυτών σε ατελειώτες ουρές», τότε οι ελπίδες… αποκατάστασης μπαίνουν… στην ουρά.

 

Χριστίνα Νικολαΐδου…

Τα τελευταία έξι χρόνια δουλεύω ως ρεπόρτερ στην τηλεόραση του ΣΚΑΪ, ενώ είχαν προηγηθεί 2 χρόνια τηλεοπτικού ρεπορτάζ στο TiVo και τον Κόσμο του Επενδυτή. Το 2004 αποφοίτησα από τη σχολή Επικοινωνίας και ΜΜΕ του ΕΚΠΑ.

 

Photo by: Γιώργος Μυλωνάκις