Χώμα. Χώμα βαρύ και μη αναστρέψιμο.
Άσπρα άνθη, κρύα. Χωρίς μυρωδιά.
Άχρηστα.
Και δάκρυα τριγύρω. Βουβά. Δειλά. Ενοχικά.
Εσύ;
Ακούς; Βλέπεις; Νιώθεις;
Το ρούχο που σου φόρεσαν σ΄αρέσει;
Λόγια ξερά, στεγνά, λίγα.
Βλέμμα πουθενά.
Μαύροι φακοί τριγύρω.
Όλα μηχανικά. Να περπατήσεις, να ασπαστείς, να καθήσεις.
Κάνεις αυτό που πρέπει.
Δεν ξέρεις γιατί, κανείς δεν στο’πε.
Ακολουθείς μόνο.
Καφές άγευστος. Ζουμί μαύρο. Σαν την ψυχή.
Που πήγες; Υπάρχεις; Μας κοιτάς;
Φόβος και θυμός με σκέπασε.
Παιδί μονάχο ξέμεινα και κλαίω.