Να θυμάσαι να τηρείς τις αποστάσεις.

Το επάνω μέρος του σώματος είναι πιο επικίνδυνο στις συγκρούσεις.

Δεν θα ξεχάσω, ούτε θα θυμηθώ ξανά, πως θρυμματίστηκαν τα κρυστάλλινα μάτια της στα χέρια μου. Έχω ακόμα τα γυαλάκια από το αριστερό της μάτι στα δάχτυλά μου. Δεν τα επέστρεψα, μη χαθεί η αρμονία που δημιούργησαν οι μαύροι κρατήρες στο πρόσωπό της. Εξάλλου γνώριζε από πριν, τι θέση θα έπαιρναν τα όργανα της όρασής της.

Το όνομά της το επέστρεψα. Παρότι θα μπορούσα να το κρατήσω για ώρα ανάγκης.

Αρχικά το αρνήθηκε. Της έφερνε ανισορροπία, είπε. Θλιβερό επιχείρημα!

Το εναπόθεσα στο ανθοστολισμένο μαντήλι που είχε επωμιστεί τη γύμνια του λαιμού της.

Όμως νομίζω ότι σου μιλάω πάλι για έρωτα. Ας αλλάξουμε θέμα. Θα ήταν υπερβολή ν’ αφήσουμε κι εμείς τα κόκκαλά μας στη σελήνη. Νεκροταφείο ερωτευμένων την καταντήσαμε.

Μη μου θυμώσεις. Θα σου πω για την αράχνη που σκότωσα σήμερα το πρωί. Ήταν τόσο λυπημένη που ο θάνατος τη γέμισε κέφι.