Έχε υπομονή κι επιμονή
μα πάνω απ’ όλα θράσος.
Έτσι του ‘λεγαν οι δασκάλοι.

-κι αυτός τους πίστεψε

«Δε θα βρεις χέρια ιδανικά
μονάχα
χέρια ματωμένα απ’ τις πολλές προσπάθειες
δε θα βρεις στόμα να ρωτά
θα σέ βρει εκείνο
θα γελά

κι όταν το δρόμο το δικό σου θα διαλέξεις
κοίτα μην πέσεις στην παγίδα αυτή

τα στόματα που όλο σε ρωτούνε
δε σε καλύπτουν
φύγε όσο πιο νωρίς μπορείς

Είναι πιο λίγοι
και πιο μόνοι
όσοι απαντήσεις με λογάκια απαιτούν.

Είσαι τα πάντα
έχεις τα πάντα
όταν θα τρέξεις από τέτοιους να σωθείς..»