Είδα στον ύπνο μου πως ήρθα και σε βρήκα. Πως σ’ έπιασα απ’ το γιακά και σου φώναζα οτι δεν έχεις το δικαίωμα. Πως δεν σου επιτρέπω, κι άλλα τέτοια βαριά και δύσκολα.

 

Ύστερα σου πέταξα στα πόδια ποιήματα, γράμματα κι υστερόγραφα και σου έλεγα: “Εμπρός! Είναι τα μόνα που δεν ποδοπάτησες ακόμα!”

 

Ούτε που αντέδρασες…

 

 

Υ.Γ. Είναι φορές που αρπάζω το ακουστικό αποφασισμένη να σου ουρλιάξω “Γιατί με άδειασες;;”.

Μα ούτε κι αυτό με γεμίζει…

 

Facebook : Χαζή Δανάη